Ҳаԥсуа жәлар жәытә-натә аахыс еиқәырханы иаарго ҳқьабзқәа еснагь ҳаҭырқәҵарала ирзыҟоуп.

Ари аныҳә ԥшьа ҳџьынџь ҳазхьанарԥшуеит, ҳаԥсуа ҵасқәа рныҟәгара аус иацхраауеит. Ҳарҭ иаҳҭакԥхықәроуп еизҳауа абиԥарақәа ҳкьабзқәа рылааӡара, урҭ аԥхьаҟа еихаҳауа инаргаларц азы аҭагылазаашьа аԥҵара.

Акыр иаԥсоу ҳауаажәлар!

Гәык-ԥсык ала ишәыдысныҳәалоит иахьатәи амш лаша. Ишәзеиӷьасшьоит аҭынчра, агәыцқьара, ҩнаҭацыԥхьаӡа аизҳара, анасыԥ лаша. Ҳажәлар аԥеиԥш бзиа шәымазааит! Аԥсынра шәагымзааит!

Нанҳәа аныҳәа алԥха -агәаԥха шәыцзааит!

Ҽааныбзиала шәнеиааит!»